Het bestrijden van discriminatie op de arbeidsmarkt

Discriminatie op de arbeidsmarkt komt geregeld voor. Zo worden ouderen vaak geconfronteerd met leeftijdsdiscriminatie. Dit is bij wet verboden, artikel één van de Grondwet regelt namelijk dat alle vormen van discriminatie verboden zijn, waaronder dus leeftijdsdiscriminatie. Bovendien is er een extra wet die discriminatie op de arbeidsmarkt op grond van leeftijd verbiedt, namelijk de wet ‘gelijke behandeling op grond van leeftijd bij arbeid’, ofwel de WGBL. De Noodklok over discriminatie op de arbeidsmarkt heeft duidelijk geklonken bij de Rijksoverheid. Er wordt dan ook geprobeerd om dit tegen te gaan. Zo heeft het kabinet maatregelen ingevoerd om het voor werknemers weer aantrekkelijker te maken om oudere mensen aan te nemen. Bijvoorbeeld door middel van een financiële tegemoetkoming. Ouderen zijn namelijk vaak duurder, maar hebben daarentegen wel veel meer ervaring. Ook wordt het argument nog weleens gevoerd dat ouderen inflexibel zijn, en dat bedrijven daarom liever een jonger iemand inzetten. Maar de praktijk leert dat oudere werknemers vaak erg stipt en betrouwbaar zijn. Ook passen ze zich graag aan, om aan de wensen van de werkgever te voldoen. In tegenstelling tot jongeren, waarvoor “job-hopping” een vrij normale situatie is. Verder zijn er verontrustende rapporten naar buiten gekomen over discriminatie van allochtonen op de arbeidsmarkt. Naar schatting komen er tienduizenden allochtone jongeren niet of moeilijk aan een baan vanwege deze situatie. Ook dit is natuurlijk strafbaar, toch is het moeilijk om dit probleem aan te pakken omdat discriminatie lastig te bewijzen valt. Onder andere met trainingen probeert de overheid bedrijven bewust te maken van deze situatie. Ondanks dit soort maatregelen blijft het erg belangrijk om aangifte te doen van discriminatie.

 

(Visited 170 times, 1 visits today)